تبلیغات
نماز مشعل راه سعادت - ایجاد آمادگی و توانستن در کودک

نماز مشعل راه سعادت
 


ایجاد آمادگی  و توانستن در کودک

برای پذیرش نماز و یادگیری آن اصولاً فراگیری و جذب هر مطلب و مسئله ای حضور چندعامل به عنوان شرط ضرورت دارد.

کودک را در هر سن و سال و شرایطی نمی توان به نماز وادار کرد.نخست باید ببینیم آیا در او آمادگی برای انجام آن کار وجود دارد یا نه؟دامنه ی آمادگی برای امور مورد نظر بسیار وسیع است. از جمله:


الف) آمادگی جسمی: مثلاً برای نماز خواندن توان ایستادن و حفظ تعادل در کودک ضروری است و این به مقتضای سن کودک است و همچنین لازم است کودک:

v      بیمار نباشد( که توان ایستادن از او سلب شده باشد)

v     دچار سرگیجه و دلدرد نباشد( که آرام و قرار در او ملاحظه نشود)

v     خواب آلود و در حال حیرت نباشد.( زیرا خواب آلودگی هر لذت دیگری را تحت الشعاع قرار می دهد)

v    خسته ، فرسوده و کسل نباشد( که خود آن روحیه همراهی در عبادت را از او می ستاند)

 

ب) آمادگی بیانی و لفظی: کودک برای خواندن نماز باید قادر به تکلم باشد، بتواند عبارات نماز را هرچند به صورت ناقص ادا کند و البته فصیح خوانی والدین و مربیان و ذکر صحیح اوراد و اذکار در این زمینه نقشی اساسی دارند.

ج) آمادگی عاطفی: کودک در شرایط عادی باشد. برای نمونه:

v    در حال خشم یا بضغ از دیگران نباشد. کودک یا نوجوانی که به عللی از پدر یا مادرش عصبانی باشد، نماز خواندن در آن ساعت برای او عذاب آور خواهد بود.

v    در حال ترس، اضطراب، کینه و ترس نباشد. مثل ترس از کتک خوردن، ترس از حمله یک حیوان.

v    علاقه به خدا در دل او باشد. معمولاً این امر در سه سالگی است و در سن 6 سالگی، عشق به خدا، احترام به او، و حتی احساس شرمساری از خدا در صورت تخلف از دستور او، در کودک وجود دارد و این خود یک زمینه مثبت است.

v    دعوت کننده به نماز مورد علاقه و احترام او باشد و کودک او را دوست بدارد.مثلاً کودکی که پدرش او را تنبیه کرده و دلش را آزرده است، دعوتش در کودک اثری نخواهد داشت.

 

د) آمادگی روانی: به گونه ای که عزم و اراده کودک برای انجام وظیفه عبادی با مسیر، شخصیت و خواست او همراه باشد:

v    او بخواهد که به نماز بپردازد، و البته این آمادگی در سایه ی تشویق ها و نوازش ها میسر است.

v    در مراحل بالاتر و دوره نوجوانی بتواند از مفاهیم و عبارات نماز سر درآورد و همچنین از نتایج عبادت که قرب به خداوند است، آگاه باشد.بفهمد و بداند که سعادت چیست و مسیر و مشعل روشن کننده راه آن در چیست. که البته تشریح ها و تبیین ها از سوی وادین و مربیان در این زمیه کار ساز است.

ه) آمادگی محیطی: غرض بنده از محیط شامل همه ی مکان ها و شرایطی است که کودک را در میان گرفته است. در این زمینه نکات زیر باید مورد توجه قرار گیرد:

جو خانه و مدرسه، جو عبادت و نماز باشد.
اصولاً در محیط و جو آلوده، روح نماز گذاری پدید نخواهد آمد.پس در هرجای مناسب حتی در و دیوار خانه و مدرسه در سایه شعارها و آراستن ها ، عطر نماز می دهد.
والدین و مربیان خود را بافته ای خدا از کودک احساس نکنند، مثلاً در وقت نماز همگان آماده انجام دادن آن شوند.هنگام نماز برنماه جذاب دیگری سر راه نباشد

 

و) آمادگی عقیدتی: در کودک، عقیده ای مبتنی بر رفتار بزرگترها برای کودک پدید می آید، ولی در سنین بعد به علت رشد ادراک و حصول فهم و بصیرت، خود فرد به این مرحله می رسد و دارای ایمان و اعتقادی خواهد شد که او را به عبادت می کشاند. البته والدین می توانند در این راه ، تعالیم مذهبی را در قالب داستان، عمل و تقریر در ذهن کودک بریزندو آن را تا پایان سنین نوجوانی، مرحله به مرحله ادامکه دهند.



        منبع: اقامه نماز نماز در کودکی و نوجوانی، دکتر علی قائمی، ص33-36





برچسب ها: آمادگی در کودکان برای نماز، آمادگی بیانی و لفظی آمادگی جسمی، نماز خواندن، نماز و کودکان آموزش نماز،  
نوشته شده در تاریخ شنبه 16 شهریور 1392 توسط رحیم یوسفی
تمامی حقوق مطالب برای نماز مشعل راه سعادت محفوظ می باشد