تبلیغات
نماز مشعل راه سعادت - ویژگی های مربی نماز

نماز مشعل راه سعادت
 



ویژگی های یک مربی نماز

فرستنده پیام نماز، آموزنده و القا کننده آن کیست؟او با ید واجد چه خصائصی باشد؟پدر است؟مادر است؟ یا معلم؟یا روحانی و امام جماعت؟

آنان هرکه باشند اگر بخواهند متولی امر دین و عهده دار اجرای نماز فرزندان شوند، باید واجد صفات و شرایطی باشند که اهم آنها عبارتند از:

الف) آگاهی و معرفت

این از شرایط عمده یک مربی نماز است که آگاه باشد و دامنه اطلاعاتش در این زمینه گسترده و شامل جنبه های زیر باشد:

v    آگاهی درباره مذهب، مبدأ، منشأ، و فلسفه نماز  وامور دینی

v    آگاهی درباره کودک و شرایط ذهنی، روانی، توان درک، قدرت اراده،علایق، عواطف، دید و نظر او درباره امور و مسائل جاری، استعداد و زمینه های بالقوه موجود در او.

v    آگاهی درباره شرایط و جو جامعه ای که در آن زندگی می کنید

v    آگاهی از راه و روش تربیت کودک، طریق جذب و جلب، طرز برخورد، شیوه های جذب و دفع، روش واداشتن او به کاری یا باز داشتن وی از امری

v    آگاهی از هدف و فلسفه زندگی، مسئولیت انسان دربابر شرایط حیات، وظیفه او دربرابر خداوند و ...

این بخش را با گفتاری از پیامبر اکرم(ص) درباره آگاهی و معرفت به پایان می بریم که می فرماید :

نزد هر گونه مدعی که شما را از یقین به شک و از اخلاص به ریا و از فروتنی به گردن افرازی و از نیکخواهی به دشمنی و از پارسایی به دنیا جویی می خواند، ننشینید. به عالمی نزدیک شوید که شما را از گردنفرازی به فروتنی و از ریا به اخلاص و از شک به یقین و از دنیا جویی به پارسایی و از دشمنی به نیکخواهی، دعوت کند، کسی شایسته راه نمودن و موعظه کردن نیست مگر آن که از سر صدق، از این آفتها در هراس باشد؛ و عیبهای سخن را بازشناسد و درست را از نادرست تمیز دهد واز موجبات وسوسه ها و گرفتاریهای نفس و هوای آن (راه معالجه آنها) آگاه باشد1

ب) باور داشتن به کار خود

مربی نماز باید مومن به آن چیزی باشد که دیگران را به آن دعوت می کند. دل او به آنچه که می گوید بایدآرام باشد. دل می تواند دل را هدایت کند.

دعوت و تلبیغ هنگامی موثر است که نشأت گرفته از درون باشد و این نیاز به باوری راستین و عمیق دارد، به ایمانی که به جان آدمی ریشه دوانده است. این یک هشدار و آموزش برای والدین و دست اندرکاران تربیت است که اگر باوری راستین، عامل حرکتشان نباشد، هرگز نخواهند توانست در دیگران نفوذ کنند.ایمانی لازم است که آدمی را به حفظ تقوا و حفظ خود بکشاند؛ ایمانی لازم است که در اعضا و جوارح آدمی پخش شده باشد؛ آری. به هنگامی که باور و ایمان به جوارح انسان نفوذ کند، می تواند نور دهنده باشد و کودک و بزرگ را تحت تأثیر قرار دهد

 

ج) عمل و کار

از عمل سخن راندیم نه از فعل. فرق فعل و عمل آن استکه فعل برکار آسان و دشوار اطلاق می شود، ولی عمل عبارت از آن فعلی است که در آن سختی و دشواری باشد. اسلام، دین عمل است. و حاصل ایمان آدمی را عمل می شناسد. در اغلب آیات قرآن پس از واژه ایمان ، لغت عمل را می بینیم، آن چناهنکه ایمان بدون عمل را ناقص و بی بها می دارند و دعوت بدون عمل را کاری بی هوده و بی حاصل. 2

همه توصیه های اسلامی متوجه عمل است. کودک بیش از آن که مطلبی را از راه سخن بیاموزد از راه عمل خواهد آموخت و الگو برای او کارسازتر است. رسول خدا بر آموزش نماز بر عمل تکیه داشت و از راه الگو و اسوه به مردم می آموخت. امام صادق(ع) دعوت دیگران را به پذیرش دین از راه عمل سفارش می کرد.3

مربی نماز باید الگوی عملی نظریه ای باشد که از آن دفاع می کند و طبیعی است که عمل او باید صالح، متقن و استوار باشد. اما در مورد نوع عمل، سخن امام علی(ع) را مدنظر قرار می دهیم که می فرمودند : اعمال کنونی مردم باید نصب العین برای آینده اشان باشد. به عنوان نمونه ، والدین و مربیان به هنگام نماز باید همه کارهای خود را تعطیل کرده و با شنیدن نماز آماده نماز شوندو این گونه رفتار عبادی اگر تکرار گردد زمینه ساز آموزش عملی دین خواهد شد و در جان و فکر کودک چنان رسوخ می کند که بیرون رفتنی نیست.

د) اخلاق و انس

برای نفوذ کردن در کودک یا شاگرد یا کودک، اخلاق خوش، مأنوس شدن با او ، و رفتاری جلب کننده هم شرط است. والدین و مربیان که الگوی کار و عملند باید با کودک سنخیت پیدا کنند و رفتاری مأنوسانه از خود بروز دهند به گونه ای که حتی مورد احترام کودک واقع شوند. برای این که کودک از عمل کسی درس بگیرد، لازم است آن شخص به گونه ای عمل کند که کودک، وی را دست دارد و از مصاحبت با او احساس غرور و لذت کند و این رمزی مهم برای جلب و جذب در همه ی سنین است. زبان خوش، برخود خوش، دربرگرفتن کودک، سرشار کردن او از نشاط و شادابی و دست کشیدن بر سر او هنگام بیدار کردنش برای نماز صبح در این راه فوق العاده موثر است و مجموعه این شرایط، زمینه را برای مذهبی کردن و نمازخوان ساختن کودک فراهم می آورند.

مربی نماز به کودکان تحت تربیت خویش عشق می ورزد همچون پدری مهربان که به امور فرزندان خویش رسیدگی می کند درهمه برخوردهایش به اصلاح و تربیت آنان می پردازد ، رحمت و شفقت راه کار تربیت است و خداوند رحمت بر بندگان را بر خود فرض نموده است، «کتب علی نفسه الرحمه» و بر این اساس ارسال رسل و انزال کتب صورت گرفته است، آغاز سوره های قرآن با دو وصف رحمان و رحیم یادآور مهر و لطف آن پروردگار و مربی نظام هستی به موجودات و از جمله انسانهاست که این مهر و عطوفت باید الگویی برای تمامی انسانها باشد.

توصیه ما این است که : هرچه محبت دارید، آن را در کپسولی بریزید و برای واداشتن کودک خود به نماز، در حلق او بیندازید؛ تادر مرحله اولیه ی حیات، دین و نماز را با لذت و نشاط بپذیرد.

____________________________________

پاورقی :

1.الحیاة، ج2، ص289

2.نهج البلاغه، ترجمه حسین انصاریان

3.کافی، جلد1، ص332





برچسب ها: خصوصیات مربیان نماز، نماز و کودک، مربیان و والدین نمازگزار، آگاهی و معرفت باورداشتن، عمل و کار مربیان نماز، ویژگی های روحانی و امام جماعت،  
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 24 مرداد 1392 توسط رائین یوسفی
نمایش نظرات 1 تا 30
تمامی حقوق مطالب برای نماز مشعل راه سعادت محفوظ می باشد